Een volwassen baardagaam is normaal tussen de 40 en de 60cm groot. Het hoofd en lichaam staan bedekt met stekels, deze dienen om zichzelf te beschermen. De ogen en oren zijn duidelijk zichtbaar.  De staart is langer dan het lichaam en groeit niet meer aan, bij verlies, zoals andere bij hagedissoorten! Als de baardagaam zich goed voelt laat die het ook merken, de staart staat dan omhoog, terwijl hij/zij het hoofd fier naar boven zet! En de poten moeten stevig zijn!

De Baardagaam is een tam en nieuwsgierig dier. Wij zijn er elke dag mee bezig en je merkt dan echt hoe tam ze zijn, als we in huis met iets bezig zijn houden ze ons altijd in het oog, ze zullen niets missen wat wij doen! Het zijn echte schatjes!

 Zoals hierboven al vermeld stond zijn baardagamen handtam! Bijten naar mensen komt bijna niet voor! Baardagamen onderling kunnen wel eens een keertje vechten! Vooral als je twee mannetjes in 1 terrarium gaat zetten! Als ze klein zijn zal dit niet snel gaan gebeuren, maar als ze volwassen zijn komt het vroeg of laat tot een vechtpartij! Daarom raden wij het af om twee mannetjes bij elkaar te zetten! De baard van de baardagaam gaat dan heel zwart kleuren, gaat zijn baard opzetten, doormiddel van 2 botjes in de kaak die naar voor komen, en gaat zich heel breed opstellen, de bek gaat helemaal open! (zie foto onderaan) Bij een vecht partij tussen 2 volwassen mannen kan het gaan tot de dood volgt! Als men toch 2 mannetjes in 1 terrarium wil zetten zorg er dan zeker voor dat deze zeker groot genoeg is met veel schuilplaatsen zodat ze elkaar niet de hele dag moeten/kunnen zien!Meerdere vrouwen bij elkaar geeft bijna nooit problemen, zelfs niet als er een mannetje bij zit!Als u van plan bent om maar 1 baardagaam in huis te halen kies dan voor een mannetje! Een vrouwtje kan legnood krijgen, en dit is levensbedreigend voor het vrouwtje!


Foto zwarte baard

Het kleuren van de baard.

Waarschijnlijk bestaat de opperhuid van de baardagamen net als bij kameleons uit verschillende lagen. De transparante buitenste laag bedekt z.g. chromatophoren, cellen van een bepaalde kleur. Daaronder zal een laag melanophoren (zwarte kleur) aanwezig zijn. Deze laatste rijken via de andere lagen tot aan het oppervlak. Onder bepaalde omstandigheden, o.i.v. het centrale zenuwstel en waarschijnlijk ook hormonen kan een dier (al dan niet lokaal) melanine naar het oppervlak sturen waardoor het daar zwart wordt.

Het kan dus een volkomen natuurlijk gedrag zijn op basis van stress, opwinding. Deze kleurveranderingen zijn erg belangrijk in de communicatie naar andere baardagamen toe.